مثل اتوبوسِ تهران به شیراز، شب پنجم عید، مثل پیاده روهای انقلاب وقت نماز جمعه، مثل تشت قرمز ماهی گلی‌ها بعد از سال تحویل، مثل صندلی‌های سینما بعد از تمام شدن آخرین سانس جمعه، مثل خانه بعد از عید دیدنی، مثل لحظه‌ی اثر کردن مُسکِن روی دردی طولانی، یکه و تنها می‌روم…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s